Page Title

15.07.10
Op 1 mei opende Happy Street, het Nederlands paviljoen, op de Expo 2010 in Sjanghai. John Körmeling ontwierp het. Zijn ontwerp won het van o.a. architectenbureau Neutelings Rietdijk, vormgever Marcel Wanders en NL Architects. Thema van deze expositie is Better City, Better Life. De Eindhovense architect en beeldend kunstenaar John Körmeling bouwde drie jaar aan 'Happy Street', het Nederlandse paviljoen voor de World Expo 2010 in Shanghai. Het is een straat die als een achtbaan de lucht in slingert en waaraan replica's van hoogtepunten uit de Nederlandse architectuur hangen.

Het Uur van de Wolf zond een documentaire uit over de bouw van dit paviljoen. Op de site van het Uur van de Wolf is deze film nog te zien.  “Het paviljoen zit vol humor en kinderlijke onschuld. Het is als een paradijs. Het lijkt wel een kasteel dat drijft op een wolk.” (Chinese bouwopzichter) 
Cultura24 zendt een eerder portret van architect/kunstenaar Körmeling uit dat gemaakt werd door Jeroen Visser.











John Körmeling studeerde architectuur aan de TU in Eindhoven, tegelijk met vooraanstaande collega’s als Sjoerd Soeters en voormalig rijksbouwmeester Jo Coenen,. Sinds zijn afstuderen is hij actief op het snijvlak van beeldende kunst, planologie, design, architectuur en stedenbouw. Hij ontwerpt veel voor de openbare ruimte, exposeert internationaal en zijn werk zit in de bedrijfscollecties van onder andere KPN, Schiphol en TNT Post.
Hij staat vooral bekend als maker van kleine maar opvallende constructies. Je zou ze haast 'follies' noemen, maar ze zijn wel hyperfunctioneel. Hij ontwierp bij voorbeeld voor de stad Den Haag fietsenstallingen, in een park in Breda staat zijn glazen, op meerdere manieren te gebruiken T-huis, in Eindhoven zette hij een knalrozeroze huisje op de nieuwe toegangsbrug met de wervende tekst 'Echt iets voor u' naast het statig, grijze Van Abbemuseum. Körmelings stijl leunt sterk op het functionalisme van architectonische voorvaders als Rietveld, Maaskant en Duiker - 'de echt goede architecten', in zijn woorden. Zijn gebouwen zijn open, heldere constructies met slanke skeletten van metaal en veel glas ertussen. Dat minimalisme wordt opgevrolijkt met een flinke scheut Las Vegas-kermis in de vorm van neonlampjes en felle kleuren. Zijn werk lijkt te wortelen in de speelse tegendraadsheid van de jaren zestig, gaat uit van de maakbaarheid van de wereld en is vermengd met een fikse dosis jongensromantiek.

In zijn bouwwerken waart een bevrijdende onorthodoxe geest. Zij zijn dikwijls archetypisch eenvoudig en nadrukkelijk bedoeld om de levendigheid te bevorderen. Datzelfde geldt bij voorbeeld voor zijn plan voor de ruimtelijke ordening in Zuid-Holland. Als oplossing voor het probleem van de wateropslag bedacht Körmeling een landschap van ondergelopen weilanden doorkruist met dijken. Op de dijken een levendige mix van wegen en bebouwing — oude en nieuwe huizen, chique en gewone dwars door elkaar. De oplossing is even Hollands als eenvoudig en toch is het idee linea recta beland in de onderste la van een ambtenarenbureau.

Voorbeelden van ontwerpen en plannen van John Körmeling
Körmeling stelde voor van het Museumplein in Amsterdam de breedste en kortste snelweg van Nederland te maken.
Voor de tentoonstelling Panorama 2000 in Utrecht ontwierp John Körmeling een drive-in-reuzenrad, een ode aan de ‘homo ludens’, de spelende mens, waarin de personencabines waren vervangen door bakjes voor auto’s.
John Körmeling werd gevraagd een vrijstaande woning in het centrum van de stad te ontwerpen en hij plaatste een lief, groen pioniershuisje met puntdak en veranda boven op een douanekantoor in de Rotterdamse havens.
John Körmeling ontwikkelde een auto met geruisloze motor en waterdamp als uitlaatgas als oplossing voor het lawaaiige, milieuverpestende verkeer.
Voor Schiphol ontwierp John Körmeling een kroonluchter met de aan- en uitfloepende woordjes hi hi, ha ha.

Te zien op Cultura24

Woensdag 15 juli 22.00 uur Het uur van de Wolf: JK
Een portret van beeldend kunstenaar John Körmeling. Met zijn bijzondere projecten wil de kunstenaar de maatschappij een aansporing geven de verstarring te bestrijden en de cultuur niet te laten dichtslibben. Beeldend kunstenaar John Körmeling werd gevolgd oa langs een aantal gerealiseerde projecten, tijdens zijn werk aan een aantal projecten (project in het Domeinbos van Soest (België) en de drijvende kassa in Leiden) en in en rond zijn atelier.
Aan de orde komen een groot aantal projecten van de kunstenaar, oa het "Kunstfabriek" (1982) voor de Jan van Eyck Academie in Maastricht, "1989" voor de Kop van Zuid in Rotterdam, het project voor Nieuw Unicum in Zandvoort (1993), het starthuisje voor de Roeibaan van Harkstede, "Bouwen aan de weg" (Sonsbeek, 1994), "Slimme Wegen" (1994), Drive in wheel" (een reuzenrad voor auto's) (2000), zijn plannen voor de herinrichting van het Museumplein in Amsterdam, zijn auto-ontwerpen met stirlingmotor en "De gemiste kans op verloedering" (1992). Verder gaat Körmeling in op zijn ideeën over cultuur, ruimtelijke ordening en mobiliteit.
Regie: Jeroen Visser
Eindredactie NPS: Cees van Ede
Eerder uitgezonden door de NPS op 7 november 2001


Vrijdag 30 april uur Draaiend Huis op de Hasselt-rotonde in Tilburg
Kort filmpje over het ‘Draaiend Huis’. Met onder andere de bouw van het huis.
Het huis is al in 1998 ontworpen door architect, beeldend kunstenaar John Körmeling. Er waren veel bezwaren, de meest gehoorde dat het geld beter besteed kon worden, om wachtlijsten weg te werken, om geluidswallen te bouwen, om achterstalling onderhoud aan de stad te plegen. Maar ondanks die bezwaren is het nu dan eindelijk gebouwd en draait het huis eenmaal per 20 uur op zonne-energie de rotonde rond. In het eerste plan zou het huis met de snelheid van de auto’s op de rotonde meedraaien maar dat werd te gevaarlijk geacht en dus heeft Körmeling de snelheid aangepast.
 John Körmeling over de bedoeling van zijn draaiend huis: "Mensen op andere gedachten brengen. Automobilisten zullen het huis op steeds een andere plaats terugzien. Daar krijg je goeie zin van. Ze passeren een huis van een type dat ze zojuist hebben verlaten en zien dat nu in een andere context". Körmeling: "Dit is de grootste kermisstad van Nederland. Waarom moet het één keer per jaar kermis zijn en de rest van het jaar totaal niet?"



Gemaakt in opdracht van de Gemeente Tilburg.

Herhaling in de week daarna. Raadpleeg voor exacte data en tijden de programmagids op de homepage.