Page Title

December 2009 - Operamaand bij de NPS op Ned.2
De NPS brengt in december louter Italiaanse opera’s.

Zondag 6 december: 13.50-16.15 uur
Met de wereldberoemde Aïda van Guiseppe Verdi (1813-1901) bijten we het spits af. Deze opera werd in 2000 uitgevoerd door De Nederlandse Opera, het Koninklijk Concertgebouw Orkest onder leiding van Riccardo Chailly in een regie van Klaus Michael Grüber.
Egypte en Ethiopië zijn in oorlog. Aida, de Ethiopische koningsdochter, is als slavin in dienst van Amneris, dochter van de farao. Veldheer Radames is verliefd op de slavin Aïda, maar Amneris is haar rivale.
Na zijn overwinning op de Ethiopiërs voert Radames onder de gevangen ook Aida’s vader Amonasro mee naar Egypte, niet wetende dat hij de koning van Ethiopië is. De meeste gevangenen worden vrijgelaten, maar Amonasro blijft als gijzelaar in Egypte. Tegen zijn wil verraadt Radames aan Aida en haar vader een militair geheim en hij wordt door de priesters veroordeeld tot de dood wegens landverraad. In een onderaards gewelf voegt Aïda zich bij Radames om samen met haar geliefde te sterven.
De regie van Klaus Michael Grüber werd in 2000 door de critici uitbundig geprezen, het operapubliek echter was minder tevreden. Grübers aanpak is hedendaags en rekent af met het imago van de opera als spektakel stuk vol paarden, Egyptische decors, gouden tronen en dergelijke. Maar juist door de abstracte visuele decors, wordt het verhaal des te helderder.
Sopraan Michèle Crider werd beschreven als ‘het ontroerend kloppend hart’ van deze Aïda, Riccardo Chailly werd geroemd om zijn zinderende intensiteit waarmee hij dirigeerde.
Voordat de opera van start gaat heeft Dieuwertje Blok een gesprek met operakenner Bo van der Meulen vanuit het decorcentrum waar alle decors en kostuums van de De Nieuwe Opera bewaard worden.
Tv regie: Misjel Vermeiren
De Nederlandse Opera/Regie: Klaus Michael Grüber/Koninklijk Concertgebouw Orkest o.l.v. Riccardo Chailly/solisten o.a. Michèle Crider (Aïda), Violeta Urmana (Amneris), Richard Margison (Radames) / Decor: Eduardo Arroyo/Licht: Dominique Borrini /Kostuums: Lia Doornekamp

Zondag 13 december 2009, 13.25-16.33 uur
De Nederlandse Opera voert samen met het Concertgebouworkest Don Carlo uit onder leiding van Riccardo Chailly en regievan Willy Decker. Chailly bezegelde met deze productie zijn periode als chefdirigent van het KCO.
Verdi componeerde Don Carlo voor de opera in Parijs en de oorspronkelijke versie met vijf akten en balletmuziek sluit naadloos aan op de plaatselijke tradities van de ‘grand opéra’. Maar de Nederlandse Opera brengt de Italiaanse versie (1884), met vier in plaats van vijf akten. Voor scheidend chef-dirigent Chailly was vooral de muzikaliteit van Don Carlo in combinatie met de dramatiek van het verhaal een uitdaging. Beide zijn evenredig complex en dat komt tot uiting in het samenspel van de muziek en de inhoudelijke intriges en desillusies van het intermenselijk drama.
Het drama beingt in de tombe van Karel de Vijfde, waar kroonprins Carlos zijn vriend Rodrigo (de markies van Posa) vertelt van zijn liefde voor Elisabetta, ooit zijn verloofde, maar om politieke redenen nu de echtgenote van zijn vader Filippo. Een reusachtige Christus aan het Kruis, zo resusachtig dat je alleen de onderbenen ziet, symboliseert de nietigheid van de zestiende-eeuwse roomskatholieke mens in het aanzicht van God de Vader. De Duitse regisseur Willy Decker
Willy Decker koos voor een (letterlijke) uitvergroting van het thema vader-zoon relatie die in Don Carlo naast andere thema's zo sterk aanwezig is. Prachtig schetst Decker de persoonlijke relatie tussen de liefdeloze en harteloze vader Filips II en zijn naar vrijheid snakkende, onderdrukte zoon Don Carlo.
NPS Podium maakte in mei 2004 de opnames van deze afscheidsproductie van Ricardo Chailly in het Muziektheater in Amsterdam. Voordat de opera van start gaat heeft Dieuwertje Blok een gesprek met operakenner Bo van der Meulen vanuit het decorcentrum waar alle decors en kostuums van de De Nieuwe Opera bewaard worden.
Tv regie: Misjel Vermeiren

Zondag 20 december 2009, 12.30u–16.38 uur
Francesco Cavalli schreef in 1662 ter ere van het huwelijk tussen Lodewijk de Veertiende en zijn Spaanse kindbruidje de opera Ercole Amante. Daarin voert hij de Zonnekoning zelf op die zich op bijzondere wijze evolueert in de spierenbundel van de Griekse mythologische god Herakles. Maar daar waar de mythische Herakles met kracht en slimheid tot machtige daden kwam, daar komt Ercole van Cavalli terecht in een zenuwslopend liefdesdrama waarin hij zijn echtgenote verlaat om de vrouw van zijn zoon te schaken.
De componist, navolger en erfgenaam van de grote Claudio Monteverdie, wordt in het zonnetje gezet door De Nederlandse Opera onder leiding van de Engelse regisseur David Alden. David Alden heeft zich sinds de jaren tachtig bewezen door serieuze operas te herscheppen tot complete pretparken.
Luca Pisaroni, die de titelrol vertolkt, draagt enorme nepbiceps en een blonde matjespruik zodat hij eruit ziet als Conan the Barbarian. Dat in combinatie met de prachtige decors van Paul Steinberg en kostuums van Constance Hoffman zorgen voor een onvergetelijk spektakel dat muzikaal wordt voortgestuwd door het Concerto Köln onder leiding van Ivor Bolton.
Naast Pisaroni wordt de cast versterkt door de mezzo Anna Bonitatibus, de sopraan Veronica Cengemi en de Amerikaanse Marlin Miller. Samen geven zij kleur aan de soepele recitatieven, arioso’s en ensembles, en aan de dansen die hofcomponist en intrigant Jean-Baptiste Lully ertussen heeft weten te schuiven.
NPS Podium maakte in januari 2009 de opnames van deze productie in het Muziektheater in Amsterdam. Voordat de opera van start gaat heeft Dieuwertje Blok een gesprek met operakenner Bo van der Meulen vanuit het decorcentrum waar alle decors en kostuums van de De Nieuwe Opera bewaard worden.

Zondag 27 december van 13.05 – 16.35 uur:
De NPS sluit de december-operamaand af met I Puritani van Vincenzo Bellini (1801-1835). Deze opera werd in januari 2009 uitgevoerd door De Nederlandse Opera, Het Nederlands Philharmonisch Orkest onder leiding van Guiliano Carella in een regie van Francisco Negrin.
Het verhaal van I Puritani speelt in Engeland gedurende de troebele jaren van strijd tussen de protestante puriteinen van Oliver Cromwell, en de katholieke Stuarts rond 1640.
De opera begint in het fort van Elvira’s vader, een puriteins bolwerk. Elvira is beloofd aan Riccardo (Scott Hendricks), een van haar vaders vertrouwelingen, maar zij is hartstochtelijk verliefd geworden op Arturo (John Osborn), een sympathisant van de Stuarts. Dit laatste ziet Elvira’s vader door de vingers ter wille van haar geluk. Maar als Arturo Elvira voor het altaar laat staan, notabene omdat hij een spion van de Stuarts laat ontsnappen, wordt de doodstraf over Arturo uitgesproken. Elvira’s verdriet en verwarring zijn zo groot dat bij haar de waanzin toeslaat. Arturo komt in de laatste akte weer terug, maar Elvira laat hem in haar waanzin gevangen nemen. Hij wordt ter dood veroordeeld. Pas aan het eind van de opera, als Elvira te horen krijgt dat de protestanten de overwinning hebben behaald, komt ze bij zinnen en stort ze zich in de armen van haar geliefde.
I Puritani is een opera in de traditie van de belcanto. Sopraan Mariola Cantarero zingt de rol van Elvira, John Osborn de rol van Arturo.
Voordat de opera van start gaat heeft Dieuwertje Blok een gesprek met operakenner Bo van der Meulen vanuit het decorcentrum waar alle decors en kostuums van de De Nederlandse Opera bewaard worden.
Tv regie: Misjel Vermeiren
De Nederlandse Opera/Regie: Francisco Negrin/Nederlands Philharmonisch Orkest o.l.v.Guiliano Carella/solisten o.a. Mariola Cantarero (Elvira), John Osborn (Arturo), / Decor: Es Devlin /Licht: Bruno Poet /Kostuums: Louis Désiré