Page Title

In de musicalfilm ‘Mamma Mia’ springt en danst ze door het beeld: actrice Meryl Streep mag inmiddels 59 zijn, ze is actiever dan ooit. Het komende jaar worden er maar liefst 7 films met haar verwacht.

Trailer 'Mamma Mia':


Mary Louise Streep, die verre voorouders uit Nederland heeft, werd geboren in New Jersey in 1949. Ze heeft inmiddels ruim 30 jaar acteerervaring opgedaan. In 1977 maakte ze haar filmdebuut in 'Julia' en daarna kwam het succes snel. Ze was te zien in prachtfilms als ‘The Deer Hunter’ (1978) en ‘Manhattan’ (1979) en in datzelfde jaar was er al de Oscar voor ‘Kramer vs Kramer’, een echtscheidingsdrama waarin ze de huisvrouw Joanna speelt die onverwacht man en kind verlaat om ‘een eigen identiteit op te bouwen’. Daarmee scheept ze haar man Ted (gespeeld door Dustin Hoffman) op met voor de zorg van zoontje Billy – iets waar hij tot dan toe geen ervaring mee had. De zakdoeken bleven niet droog.
Drie jaar later was het tijd voor Oscar nummer twee, voor het hartverscheurende ‘Sophie’s Choice’. Streep speelt daarin de rol van de Poolse holocaustoverlevende Sophie Zawistowski, die tijdens de oorlog in een concentratiekamp zat en daar voor een onmogelijk wrede keuze werd gesteld. Streep geeft in deze film een masterclass acteren, maar naast alle lof en prijzen was er ook kritiek. Vooral haar accent, een mengelmoes van Pools, Engels en Duits, moest het ontgelden.

Streep heeft in ruim 60 films geacteerd, met zo ongeveer alle beroemde acteurs als tegenspeler: ‘The French Lieutenant’s woman’ met Jeremy Irons, ‘Falling in love’ met Robert de Niro, ‘Out of Africa’ met Robert Redford, ‘Ironweed’ met Jack Nicholson, ‘The bridges of Madison county’ met Clint Eastwood, ‘Adaptation’ met Nicolas Cage, en in de veelgeprezen tv-serie ‘Angels in America’ speelde ze met Al Pacino.

Streep staat bekend om haar goed doorgesmeerde traanbuisjes: zeker in het begin van haar carrière speelde ze vaak een labiele of getormenteerde vrouw. Toch voelt ze zich ook in andere rollen thuis: als narcistische actrice in de komedie ‘Deatch becomes her’ bijvoorbeeld, of als toegewijde huisvrouw en moeder die als een blok valt voor een stoere fotograaf in het romantische ‘Bridges of Madison Country’.

Haar laatste grote commerciële succes was in 2007 met ‘The devil wears Prada’, waarvoor ze haar 14e Oscarnominatie kreeg. Streep speelt in die film de rol van überbitch Miranda Priestley, hoofdredacteur van een modeblad, die het onmogelijke eist van haar medewerkers.
De laatste jaren wordt Streep vaker gevraagd voor de rol van harde tante. In ‘Rendition’ (2007) bijvoorbeeld, waarin ze overtuigend een kille zakenvrouw binnen de CIA neerzet.

Een tegenovergestelde rol, die van overjarige hippie, speelt ze in de musicalfilm ‘Mamma Mia’, die nu in de bioscoop draait. Streep danst en huppelt dat het een lieve lust, en ze zingt (net als de rest van de cast) alle liedjes zelf. Of dat een goed idee was, daarover verschillen de meningen.









Het is niet de eerste keer dat ze haar vocale kwaliteiten ten gehore brengt: in ‘A prairie home companion’ van regisseur Robert Altman (2006) zingt ze countryliedjes, en ook in ‘Silkwood’ (1983) en ‘Postcards from the edge’ (1990) was ze te horen. Niet zo raar, want ooit ambieerde ze een zangcarrière.

Vorig jaar werd Meryl Streep door Nederlandse filmliefhebbers uitverkozen tot ‘Beste filmactrice aller tijden’. Over de hele wereld is ze gelauwerd en nog véél vaker genomineerd: met 14 Oscar-nominaties is ze de actrice met de meeste Oscarnominaties in de geschiedenis. Slechts 2x werden die dus verzilverd, in het begin van haar carrière: voor ‘Kramer versus Kramer’ (1979) en ‘Sophie’s choice’ (1984). Toen ze in 2003 een Golden Globe won voor haar rol in ‘Adaptation’ vertelde ze dat ze geen speech had voorbereid, omdat ze er niet op gerekend, want ‘sinds het Pleistoceen heb ik niets meer gewonnen’.
Gelukkig gaat het de laatste jaren een stuk beter met de prijzenregen, en heeft men het definitief goedgemaakt door haar in 2004 de prestigieuze ‘Lifetime Achievement Award’ toe te kennen. De jury vond dat haar acteerwerk ‘aan het hemelse grenst’.
Het is niet onopgemerkt gebleven…