Page Title

In zijn jeugd lijkt Brusselmans nog op weg naar een carrière als profvoetballer. Hij plaatst zich voor een selectieteam van S.K. Lokeren. Hij kiest echter voor een studie Germaanse filologie in Gent, waar hij in 1980 afstudeert met een studie over het werk van Jan Emiel Daele. Vervolgens werkt hij een tijdje in de ontspanningsbibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening in Brussel (zijn ervaringen daar zijn verwerkt in 'De man die werk vond').

Brusselmans debuteert in 1982 met Het zinneloze zeilen'' en schrijft sindsdien in hoog tempo romans. Veel van zijn werk is autobiografisch geïnspireerd of verwijst naar de recente actualiteit in Vlaanderen.

Mede door zijn veelvuldige media-optredens, zijn columns in het Vlaamse tijdschrift Humo en zijn scherpe uitspraken over bekende Vlamingen, weet Brusselmans ontzettend vaak de pers te halen. Door zijn provocerende uitspraken belandt hij zelfs een paar keer in de rechtszaal.

Brusselmans omschrijft zichzelf steevast als de 'Mooie Jonge Oppergod der Vlaamse Letteren'.