Het thema van de Wereldtentoonstelling 2010 in Shanghai is 'Better city, better life'. Regisseur Bas Roeterink woont al vijf jaar in Shanghai, waar voortdurend gebouwd en gesloopt wordt om de stad een representatief uiterlijk te geven voor de tentoonstelling. Hij is fan van het werk van John Körmeling (winnaar van de Design Award 2010) en diens ideeën over het inrichten van de openbare ruimte.

Roeterink volgt de bouw van Happy Street vanaf het begin in 2007. De eigenzinnige Körmeling bemoeit zich intensief met de bouw van het paviljoen. Hij staat meestal lachend, maar soms vloekend in zijn werkkleding tussen de opdrachtgevers en de Chinese bouwvakkers. Hij moet wennen aan de Chinese mentaliteit. De vergaderingen over het project verlopen zeer chaotisch. De Chinezen werken snel, maar niet erg zorgvuldig. Tijdens de bouw duiken veel problemen op zoals de constructie van bepaalde onderdelen, het gebruik van bepaalde verfsoorten en materiaalkosten. Tijdens de onthulling van de maquette van Happy Street legt Körmeling aan premier Jan Peter Balkenende zijn ideeën achter Happy Street uit en spreekt met allerlei Nederlandse sponsoren van het project. Körmeling houdt niet van officiële plichtplegingen. Hij strijdt met de opdrachtgevers die het gebouw gebruiksvriendelijk willen inrichten, terwijl het Körmeling gaat om de maatschappelijke boodschap van het paviljoen. Uiteindelijk is iedereen vol bewondering over het eindresultaat.